Na een in álle opzichten uitstekend verblijf in ons appartement, vertrokken we vanochtend onder een stralende zon, doch zonder ontbijt (want dat hadden we dan zelf moeten maken) uit Castell de Ferro. Tenminsteeee, we zijn rechtstreeks naar de op-/afrit vd snelweg gereden in de hoop/verwachting dat daar wel een truckstop oid was waar we koffie en een broodje konden scoren, en dat was ook zo. En zo lieten we ’t kustplaatsje een half uur later dan definitief achter ons.
‘T ging meteen weer bergop om na zo’n 20 minuten, met de zee nog in onze spiegels, alweer op ruim 1000 meter hoogte te zitten. Beiden hadden we bij t vertrek vd truckstop gekozen voor een extra trui/vestje en medium handschoenen. Jaaa, niet qua maat, maar iets wat ’t midden houdt tussen zomer- en winterhandschoenen ;-).
De korte samenvatting voor vandaag: (bijna) de hele dag mooi weer en een prachtige omgeving. Combineer dat met kronkelende wegen, superstrak – maar grof – asfalt en nauwelijks overig verkeer en alle ingrediënten voor een waanzinnig mooie motordag zijn aanwezig. En dat is ’t dan ook geworden!!!
Enkele minpuntjes: na een uurtje érg veel wind, lastig om koers te houden (maar duurde nog geen half uur). En daarnaast: het rijden door uitgestrekte nationale parken waar je geen hond/kat/mens tegenkomt heeft als nadeel dat er ook weinig (lees geen!) horeca te vinden is om ’s middags de ”maagjes” (nou ja… 😉 ) van twee Nederlanders te vullen…. Uiteindelijk hebben we de lunch maar helemaal overgeslagen.
Enkele hoogtepunten van onderweg:
– PST heeft voor ’t eerst de ‘volgfunctie’ van ”Drony” uitgeprobeerd, ergens op een prachtige afgelegen lokatie met wat bochten. Prachtige beelden, alleen keerde PST zónder Drony terug. Na een intensieve zoektocht wist PST het kleinood dan toch te lokaliseren. Samengevat: dat volgen werkt beter als er geen bomen langs de weg staan….
– Voor diegenen die ooit ook deze kant op komen (en wie wil dat nou niet na ’t lezen van deze verslagen en ’t bekijken van de (Relive)video’s), noteer: de A348 en A1175, de GR5202/GR6202 en de AL6400 mógen in jullie routeschema NIET ontbreken. Dit zijn Must-haves! Die A348 (langs de Rio Guadalfeo), de uitzichten en panorama’s zullen vást indrukwekkend zijn geweest. Alleen, je hebt niet de tijd om er naar te kijken. Met brede wegen, nauwelijks verkeer, retegoed asfalt en meer bochten dan rechte stukken, heb je helemaal geen tijd om naast je te kijken. Onvervalst rijplezier, kilometers aan een stuk.
– En ow, die extra trui/vest en medium handschoenen hebben we bij een tussenstop weer kunnen wisselen naar ‘zomeroutfit’, ’t was met 22/23 graden gewoon warm!
Ergens op een ander stuk van diezelfde A348 (met langere bochten en meer rechte stukken) raakten we elkaar even kwijt en ook de dekking van Life360 was er niet bepaald optimaal. Uiteindelijk elkaar weer gevonden op de afslag naar Roquetas. Een localo haalde ons in, waarna PST de verleiding niet kon weerstaan om z’n hengeltje uit te werpen (PSL kan dat tempo tóch al niet volgen, dus geeneens een poging daartoe gewaagd 😀 ).
Eea had tot gevolg dat we ons bij ’t naderen van Roquetas weer kwijt waren. Geen probleem, want bij de plaatselijke McDrek wachtte PST keurig op z’n metgezel, die hem echter nooit heeft zien staan 😀 😀 (2-baansweg, ik zat op rijstrook 1 met ’n vrachtauto rechts naast me….). Enfin, op de kustweg tussen Roquetas en Almeria kwam PST er weer bij en zo bereikten we met de nodige omzwervingen en vertragingen (’t hotel is #effing lastig bereikbaar / te vinden…) dan uiteindelijk toch ons hotel voor vandaag. Zelfde stek als 2 jaar geleden, dus prima!
Na een douchebeurt eerst de stad in geweest om wat water/noodproviand in te slaan en daarna héérlijk gegeten bij Restorante Bodega y Mar. Een aanrader!
Half 10 in bed. Links naar Relive volgen zsm en dan rest mij niks anders dan Hasta Mañana te zeggen 🙂
