De 4 musketiers hadden weer heerlijk uitgeslapen, het ontbijt stond immers pas vanaf 9:00 uur klaar. Het is op deze locatie een culinaire verrassing, eten wat de pot schaft. En laat de kok nu toevallig heel erg lekker en gevarieerd koken. Maar zover waren we nog niet, we moesten nog gaan ontbijten. Het ontbijt bestond uit een lopend buffet met allerlei lekkernijen, het Nespresso apparaat toverde er nog een lekkere kop koffie of cappuccino bij.

Nadat we ontbeten hadden werd de motorkleding weer aangetrokken en reden we om 9:30 via de lange slingerende oprijlaan naar beneden. Voor vandaag had onze reisleider de route enigzins aangepast, er was een flinke lus verdwenen. Bleef nog altijd een route van 362 kilometer over met als verwachtte terugkomsttijd 18:30. Het asfalt lag er in het begin soms Frans bij, niet de Spaanse wegen wat wij hadden verwacht. Toch was de route heerlijk, naarmate de tijd vorderde reden we over mooie collen. Onze eerste koffiestop was het bakkerijtje waar we eergisteren onze laatste stop hadden gemaakt. Alleen dronk vanwege de temperatuur niemand koffie maar iedereen cola of een glas spa rood. Zelfs PST dronk spa rood, hij begon serieus ruimte te krijgen in zijn zomerjas. Het zebra broodje werd vandaag ook overgeslagen, dus nadat onze drankjes op waren werd de draad weer opgepakt en onze stalen rossen kregen weer de sporen. Op het meest zuid-oostelijke puntje van de route zaten we ongeveer 100 kilometer bij Barcelona vandaan.

Rond 13:30 zag PSL een tankstation met bar/restaurant, dus hier aten we een broodje en werden de motoren weer van een volle tank voorzien. Omdat we nog ruim 200 kilometer mochten sturen werd de draad weer snel opgepakt en schoot PST weer de weg op, gevolg door de drie andere musketiers. We waren ongeveer een half uurtje aan het rijden toen PSL een stop maakte. Een insect was in zijn oog gevlogen en dat vond Peter geen fijne plek. Nadat Peter weer net zoveel zag als voor het insect in zijn oog zat gingen we weer verder, soms door donkere tunnels. PP ( Peter Pelleboer) had tijdens de lunch de voorzichtige voorspelling uitgesproken dat we tot en met maandag geen regenpak meer nodig zouden hebben, op sommige momenten hadden wij (en ik denk Pp ook) hier een zwaar hoofd in. Er hingen soms donkere wolken boven ons, gelukkig bleef het droog. Bijkomend voordeel was dat de temperatuur aangenaam was, rond de 22 graden.

Toen we volgens de navigatie nog 70 kilometer moesten rijden waar we ongeveer 2 uur over zouden doen stopten we weer bij een bar, helaas was deze gesloten. We reden door en de weg liep eigenlijk best vlotjes, half 7 werd kwart over 6 en kwart over 6 werd 6 uur. Daar waar de aankomsttijd terug liep, liep de temperatuur op, bijna bij ons hotel was het alweer 30 graden.

Hierna volgen nog wat foto’s die onze hoffotograaf heeft geschoten.