Met enige vertraging nog even een kort verslagje van gisteren.

Na een prima nacht in ons verblijf voor 4 dagen stond om 9 uur het ontbijt ons aan te lachen. Terwijl we onze maagjes (magen 😉 ) goed vulden werd eigenaar Pep erbij geroepen, want er moest iets georganiseerd gaan worden. Het ruwe spaanse asfalt had namelijk z’n sporen achter gelaten in het rubber van PST’s bmw. Zeg maar gerust ”weggevreten”. En wel zodanig dat de GS voorzien móest worden van vers zwart rubber. Met hulp van Pep werd er een afspraak geregeld bij een motorbandenboer in Andorra en dus scheidden de wegen van PST zich (tijdelijk) van de andere 3 musketiers.

Met PSL als voorrijder gingen we een rondrit in noordoostelijke richting vanuit Cal Paller maken, ca 325 km. Met daarbij de afspraak dat we onderweg regelmatig met PST zouden schakelen om elkaar ergens op de route weer te ontmoeten. Over de route zelf valt weinig nieuws te vertellen, in die zin dat het een herhaling is van wat ik in dag 5 al schreef. Kort samengevat: mooie wegen, goed asfalt, genoeg hoogtemeters, prachtige vergezichten, schitterende omgeving en goed weer. Nog korter: ‘heerlijk rijden hier’! 🙂

Na (allemaal) getankt en geluncht te hebben werd een rendez-vous punt afgesproken vanwaar we gezamenlijk verder zouden gaan touren. Maar eerst kregen wij (3-en) nog de zéér mooie Collada de Toses voorgeschoteld die ons naar bijna 1800 meter bracht. Na beneden te zijn herenigd met PST volgde, via t dorpje Alp, de lekker glooiende beklimming naar de 1921 meter hoge Coll de la Creueta, alwaar we boven werden ontmoet door loslopend zuurvlees in opleiding. Overigens deed zich boven het voor mij vreemde verschijnsel voor dat ik kon zweren dat ik nog aan het klimmen was, maar dat de hoogtemeters op m’n navi terug aan t lopen waren. Wat ik op de Electric Brae geen moment had ervaren, had ik hier wél. Overigens heb ik de drie anderen door laten rijden zodat ik de tijd had om af en toe te stoppen en the scenery op de foto vast te leggen.

Via diverse kleinere routewegen bereikten we rond 6 uur weer ons huisje op de berg, om na een verfrissende duik in t zwembad en enige pv, met een paar lekkere drankjes op het terras aan een toep-toernooi te beginnen, terwijl de langzaam achter de bergen wegzakkende zon de avond/nacht inluidde.

Ik sluit af met een verwijzing naar Björn en Mieke: 1000 sterre baovenán, daor bös dich ’r ieëne van. Proficiat mam! 🙂

PS: morgen (lees: vandaag) rustdag. Er wordt vanmiddag regen verwacht, dus we hebben een lazy-day in Cal Paller. De helft is gaan wandelen, geloof niet dat ik hoef uit te leggen welke helft zich op de loungebank in de kussens heeft laten zakken ;). Morgen weer een nieuw reisverslag.