De dag begon met een dilemma voor ons allemaal: wat aan te trekken? Toen de gordijnen werden open getrokken toonde zich een zwaar bewolkte lucht waar miezerige regen uit viel. Raadplegen van wetteronline liet zien dat dat op meerdere plaatsen op onze route (gepland 423 km) het geval zou zijn, en zo werden de doorwaaibroeken/-jassen ingeruild voor regenvoering/goretex/regenpakken om na het bekende goed vullende Franse ontbijt (NOT!!) rond 9 uur te starten. Over natte wegen dus….

Na een uurtje werd ’t iig zo goed als droog en begonnen we ook aan de eerste passen. De col Portet d’Aspet (bekend van de fatale valpartij van Fabio Cassartelli tijdens de Tour van 1995) en de Menté volgden elkaar in snel tempo op, waarna we voor het eerst een kort bezoek aan Spanje brachten. Spanje leverde datgene waar het voor bekend staat: zon en warmte. En zo werd onze koffiestop dan ook een zomers feestje 🙂

Na de koffiestop volgde de Portillon, waardoor we weer terug in Frankrijk kwamen. Het weer bleef goed en de Peyresourde werd zonder problemen achter ons gelaten. Daarna was het tijd voor de lunch in Arreau.

Na de lunch volgde de Aspin waarna koers werd gezet naar de Tourmalet. De laatste keer dat beide Peters daar waren was het zicht beperkt tot minder dan 5-10 meter. Nu konden we iig de gebouwen om ons heen zien en redelijk vlot naar boven klimmen. Wat een steile klim! Na wat Top-foto’s afgedaald om richting Aubisque te koersen (via de Soulor).

Helaas werden we verwelkomd door diverse bordjes ‘Souler ouvert’ en ‘Aubisque fermer’… Gecombineerd met een tankstation ‘hors service’ werd de noodzaak geboren om ”top-overleg” te plegen. GJ begon t warm te krijgen want zijn benzinemeter stond inmiddels in t rood. Besloten werd om op de Soulor te kijken wat de stavaza op de Aubisque was en van daaruit verder te plannen.

Nou, een grote slagboom maakte duidelijk dat we een omweg moesten gaan maken. GJ liet zich zo economisch als mogelijk van de Soulor naar beneden bollen, om de laatste druppels euro95 zo goed mogelijk te verdelen. Gelukkig werd bijtijds een Total gevonden en konden we onze weg vervolgen. Na een omweg van zo’n 50km bereikten we Laruns, aan de voet van de Aubisque om van daar uit onze route weer op te pakken voor een fantastische rit naar de top van de Pourtalet. Prachtige vergezichten EN een heerlijk warm zonnetje, we reden immers weer Spanje binnen. Na een laatste versnapering werd koers gezet richting Biescas en via een heerlijke slingerweg (N260) werd rond half 8 het hotel in Ainsa bereikt.

0