Dag 7, eerste stint naar huis

Vandaag zeggen we de Dolomieten vaarwel en beginnen we aan onze reis naar huis. Na een vroege start en een stevig ontbijt werden de motoren beladen en zwaaiden we om 8.30 nog een laatste keer naar Castel Latemar.

We daalden eerst de Karerpass af, waar we de afgelopen dagen op hoogtestage waren. We passeerden Bolzano aan de zuidzijde, waarbij pst en passant nog wat extra olie in z’n beemer moest bijvullen. En zo gingen we op weg naar de eerste van 6 passen die ons vandaag tot in de buurt van Imst in Oostenrijk zou moeten brengen.

Achtereenvolgens passeerden we de Mendelpas, de passo Tonale (waar het statieportret van deze reis werd gemaakt) en de Gavia. Vanuit Bormio beklommen we de Stelvio (Stilfserjoch) van de zuidzijde. Een broodje bratwurst met sauerkraut op de top moest als lunch dienen.

Daarna volgden in rap tempo de afdaling, waarna we via de Reschenpass Oostenrijk binnen reden. Weinig bijzonderheden eigenlijk, de wegafsluiting bij Nauders was mss nog wel t spannendste… Via Samnaun (dus onverwachts ook nog even Zwitserland aangedaan) werd de route vervolgd om op t eind vd dag via de Pillerhöhe naar onze overnachtingsplek voor vandaag te rijden (Pitztaler Hof in Wenns).

Samengevat was het een aaneenschakeling van onbekende en bekende passen. Zeker de Mendel en de Tonale waren zéér prettig om te rijden. Gavia is indrukwekkend maar door het zéér slechte wegdek ook lastig te rijden. Stelvio, Reschen en Piller waren bekend maar voor alle drie gold dat het de eerste keer was dat we ze in perfecte omstandigheden (half/licht bewolkt, aangename temp, droog, buiten hoogseizoen/weekend) konden rijden. En dan nóg stond psl vast in een file omdat een camper en een vrachtauto (werkverkeer) elkaar niet konden passeren….

Al met al een prima rit, perfecte omstandigheden, prachtige route en een goed hotel. Na de buikjes vol te hebben gegeten ging iedereen rond 9 uur naar bed om morgen fris aan de laatste stint te beginnen (waaronder zo’n 700km autobahn…)

PSL

%d bloggers liken dit: