Dag 5, nieuwe diamant ontdekt

Vandaag stond een korte rit op de planning waarbij we een achtje zouden draaien, maar dan wel eentje van zo’n 200km doorsnede.

Na het gebruikelijke ontbijt gingen we ons om 9 uur startklaar maken en werd de route van vandaag opgestart. Vanaf het hotel vervolgden we eerst via de Niger-pas naar Kastelruth, onderweg enkele bekende passages en vergezichten over de Brenner en een afdaling van 28%. De bedoeling was om via een klein bergweggetje naar Ortisei te rijden. Geen succes helaas. Ondergetekende miste de afslag en na te zijn gedraaid belande ik achter 2 vuilniswagens…

GJ bleek helemáál een andere route aan het rijden te zijn en op een noordelijke lus te zijn beland, afkomstig uit de alternatieve route voor vandaag. PST lag een stuk voor op PSL en GJ was al helemaal in geen velden of wegen te bekennen. Het vele vrachtverkeer, de wegwerkzaamheden en bussen maakte het voor de P’s geen prettige aanloop richting de Sellajoch. Eenmaal alle ellende achter ons gelaten hebbende, was de beklimming wel weer lekker onder prima rij-omstandigheden.

Eenmaal beneden in Canazei zat het eerste rondje erop en gingen we (voor t eerst sinds we de Dolomieten bezoeken) linksaf om via de Pordoi de acht compleet te maken. Het begin was een prachtige weg omhoog. Heel mooie route met uitstekend wegdek en helemaal niet druk.

Halverwege de klim vonden de beide Peter’s mekaar weer, PST had een prachtig terras gevonden waar het simpelweg heerlijk toeven was. Nadat de koffies en watertjes waren weggewerkt was GJ nog altijd niet in zicht, maar telefonisch werd wel het eerste contact gelegd. Nadat ook GJ de lokatie had gedeeld was t snel duidelijk dat we duidelijk níet op dezelfde route zaten en mekaar niet veel later – in tegenovergestelde richting – zouden gaan passeren.

Beide Peters gingen verder en we passeerden de Fedaia-pas. Misschien wel de mooiste van wat we de afgelopen dagen al gehad. We keken uit over een prachtig stuwmeer met daarachter zicht op eeuwige sneeuw. Geweldige kronkelende wegen die als een bobsleebaan (met 15%) naar beneden ging. Ik had kippevel en er liepen me koude rillingen over m’n rug (nee geen Corona 😉 ). En dát terwijl – toeval bestaat niet – U2 net uit de helmspeakers galmde met ‘Beautiful Day’. Deze prachtige pas maakt géén deel uit van de alom bekende Sella-ronde en mede daarom niet druk. Gelukkig!

Door meerdere fotostops lag ik inmuddels weer een straatlengte achter op PST en ook schijn ik GJ ergens te zijn gepasseerd, iets wat PST al eerder was gebeurd (in zijn geval leidde uitgebreid zwaaien niet tot een hereniging, ik heb GJ niet eens opgemerkt… )

GJ vervolgde richting hotel en bij gebrek aan een kamersleutel (die had PST) en de drankkaart (die had ik) heeft hij de Karersee en omgeving nog even bezocht. De Peters vervolgden hun geplande route via de Falzarego en de Valparola (tevens de lunchstop) naar de Pordoi. Het zéér slechte wegdek, en een touringcar maakte het niet de meest plezierige rit. Temeer daar we met de Fedaia – iig voor mij – het onverwachte hoogtepunt van deze trip al gehad hadden.

De rest was weer de oersaaie weg van Canazei langs de 87 flitskasten en hoewel we vermoeden dat 90% ervan leeg is, je passeert ze tóch allemaal ‘stapvoets’….

Eenmaal terug in Latemar bleek ook GJ net te zijn gearriveerd en zo waren we weer compleet. Na een siësta, een paar pinten/espresso’s/radler/cola/grappa en het avondeten gingen we vroeg naar bed. Morgenmiddag worden onweersbuien verwacht, dus we willen op tijd gaan rijden.

PSL

%d bloggers liken dit: